Symetryczny układ
Jedną z najbardziej charakterystycznych cech Pekinu jest jego symetryczny układ. Ulice wytyczone są prosto, i przecinają się pod kątem prostym; oś symetrii miasta stanowi linia północ - południe. Wzdłuż tej osi rozlokowane są najważniejsze zabytki miasta - świątynia Konfucjusza oraz wieże: Dzwonów i Bębnów. W obrębie Miasta Wewnętrznego leży Miasto Cesarskie, do którego niegdyś wstęp mieli tylko dworzanie i członkowie rządu. Na południe od Miasta Cesarskiego znajduje się coś w rodzaju dzielnicy handlowej. Sklepy wybudowano w pobliżu historycznych targowisk.
W południowej części Miasta Wewnętrznego znajduje się tzw. Zakazane Miasto, zamknięty obszar otoczony 11-metrowym murem. Wewnątrz znajdują się pałace, świątynie i pawilony. W latach 1421-1911 była to rezydencja cesarzy, obecnie zamieniona w muzeum.
W samym centrum Zakazanego Miasta stoi Świątynia Nieba (Tian Tan), powszechnie uważana za szczytowe osiągnięcie tradycyjnej chińskiej architektury. Budynek świątyni ma charakterystyczny, geometryczny układ odzwierciedlający starożytne przekonanie, że Niebo jest okrągłe, a ziemia kwadratowa. Do lat czterdziestych do niektórych pomieszczeń w Zakazanym Mieście wstęp mieli tylko członkowie rodziny cesarskiej i ich służba, od 1949 roku, tj. od momentu przekształcenia Zakazanego Miasta w muzeum, wchodzić mogą do niego wszyscy.
W pobliżu znajduje się też Świątynia Cesarskich Przodków (obecnie Ludowy Park Kultury), w której znajdują się ołtarze Ziemi i Urodzaju. Na południowej ścianie Zakazanego Miasta znajduje się Brama Niebiańskiego Spokoju, przed którą rozciąga się wielki Plac Niebiańskiego Spokoju, czyli plac Tian'anmen. Na wprost bramy znajduje się monumentalny budynek - gmach siedziby Ogólno-chińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych - naczelnego organu władzy państwowej. Budynek Zgromadzenia Ludowego jest prawdopodobnie najpiękniejszym wytworem powojennej architektury chińskiej - znajdują się tu przedstawicielstwa dyplomatyczne innych krajów oraz muzeum historyczne.